Twee dagen Berlijn met de kinderen

Oef, we zijn al weer een week verder sinds ons laatste bericht, wat vliegt de tijd.We zijn twee dagen op de Stienitz See gebleven en woensdag weer ankerop gegaan via diverse Seeen terug naar het haventje in Kopenick. In het gebied tegen Berlijn aan signaleren we wat meer drukte op het water en meer havens met meer zeilboten. Hier zijn wat minder bruggen en sluisjes zodat ook de zeilers meer uit de voeten kunnen. Bij Grunau zien we een roeibaan met een grote tribune op de wal, hier worden grote wedstrijden gevaren.We zitten nog steeds in de tropische temperaturen, 36 graden is het zomaar.De kinderen komen woensdag tegen de avond aan dus we gaan richting de haven waar we eerder hebben gelegen, een prima plek en goed te bereiken met auto en openbaar vervoer. Tegen half 5 stonden de kids op de steiger, nadat ze hun bagage bij het hotel hebben afgeleverd zijn ze direct doorgereden naar Kopenick. Dat wordt een gezellig weerzien en al snel wordt er gezwommen om af te koelen. We wandelen naar het slotrestaurant waar we heerlijk op het terras hebben gegeten.
Donderdag gaan we met de Banjer door Berlijn varen, dat is met elkaar op eigen kiel wel heel erg leuk. Om 10 uur zijn ze weer present en we varen in ruim een uur vanuit Kopenick naar Berlijn. Het wordt weer een warme dag en Erik en Nicolette sturen ons richting de sluis, met behulp van de stuurautomaat die zij nog niet hadden uitgetest.
Na de sluis varen we tussen de rondvaartboten en er is wer veel te zien en te beleven. Job en Nine zitten te wuiven oven op het dak naar alles en iedereen, dat lokt vrolijke reacties uit, het is kijken en bekeken worden nietwaar?! Bij slot Charlottenburg meren we af op de plek gereserveerd voor sportboten,onder een boom en met de wind in de kuip. Waar we lunchen, Erik en Nicolette zijn heel handig om met de aanwezige ingredienten lekkere broodjes te maken. Dan varen we de route over de Spree weer terug en zijn zo rond 15.30 uur weer door de sluis. Het is inmiddels echt warm en dan is het uurtje varen naar Kopenick nog een heel stuk voordat het anker uitgaat op een prettige zwemplek waar we heerlijk rond spetteren en afkoelen.
Het was een heerlijke dag en de kids gaan terug naar het hotel en trekken voor de avond net als wij hun eigen plan. In de nacht gaat het hevig regenen en onweren en de temperatuur zakt naar 22 graden. Het is vrijdag bewolkt en dan is deze temperatuur prima om Berlijn in te gaan. Erik haalt ons om 8.30 uur op om met z`n allen in het hotel te ontbijten. Zij hadden al gezegd dat het een prima mooi hotel is, nu kunnen we het zelf ervaren en niets teveel gezegd! We gaan daarna de stad in en nemen de city circlebus, in 2 uur tijd maakt hij een rondje langs alle hoogte punten en je kunt dan onbeperkt op en afstappen tot 18.00 uur. Dat hebben we dus gedaan en daar kun je een dag prima mee vullen en dan heb je nog maar een eerste indruk opgedaan. Wat een boeiende en levendige stad! Rond half zes zijn we terug in het hotel, even opfrissen en dan naar een italiaans restaurant. Aanbevolen door de congierge van het hotel, nou dat was een goede tip wat hebbben we daar lekker en gezellig gegeten. Diverso - Berlin is een echte aanrader! Erik bracht ons weer terug naar de haven en zo zijn 2 dagen met de kids in berlijn al weer voorbij. Erik en Nicolette rijden zaterdag terug en Danielle,Job en Nine gaan zondag terug.
Het was fijn en gezellig om zo met elkaar een paar dagen door te brengen.
Zaterdag is weer even wennen aan ons eigen ritme en tempo, we willen naar de kapper, dat moet toch wel lukken met 3 kappers in de omgeving van de haven.Bij 2 kregen we nee, helaas zitten vol maar nummer 3 heeft na een uurtje wel tijd als ze klaar is met de bruid die ze onder handen heeft. We zien er daarna weer keurig uit, kregen koffie en hebben gezellig gekletst.
We nemen afscheid van de haven en gaan via het Teltowkanaal, het Landweerkanaal , door Berlijn richting Spandau en gaan op de Havel ten hoogte van Wilmersdorf voor anker. We liggen hier heerlijk, prima plek om te overnachten.Vandaag zondag, is er veel te zien er wordt veel gezeild. We hebben de boot buitenom schoon gemaakt, de zon schijnt en het is 25 graden en zo blijven we genieten!

Berlijn - Köpenick - Stienitzsee.

Zo,we zijn al weer 5 dagen verder dus maar weer even bijspijkeren. Dat we niet eerder geschreven hebben zat hem in de hitte van de afgelopen dagen. We zijn woensdag weer een stukje doorgevaren totdat het echt te heet werd en we langs de Havel een plekje onder de bomen zagen en daar het anker lieten zakken,pufff. Eerst het water in en afkoelen en dan rustig in de kuip zitten en af en toe een windje langs voelen gaan. s`Nachts even flink wind gehad en snel de zonnetent opgeruimd. Onweer op afstand maar komt niet naderbij. Donderdag varen we een rondje over de Tegeler-See,een flinke plas ten Noordwesten van Berlijn. Hier komen de vliegtuigen over vanaf luchthaven Berlijn-Tegel. Dat doet weer een beetje denken aan de Westeinderplas. We gaan de sluis te Spandau door en zijn dan in wezen in Berlijn. We volgen de Spree dat de hoofdvaarroute is door Berlijn. Dit stuk zien we in hoofdzaak alleen nog maar de industrie van Berlijn. Bij slot Charlotteburg nemen we nog een sluis en dan komen we echt in de stad. We varen langs het park van slot Charlottenburg en krijgen direct al te maken met de beruchte rondvaartboten. Het is zaak goed op te letten en deze snelvarende dingen de ruimte te geven. Gèèn probleem,niet zoals ze aanbevelen er achteraan blijven hangen,maar gewoon even inhouden en ze laten passeren. Kijk dan heb je zelf ook nog de tijd om rond te kijken. De Spree slingert als een gek en na elke bocht zien we weer andere prachtige gebouwen en bruggen. Oude gebouwen maar ook super moderne nieuwe creaties van wereldberoemde architecten. Terwijl ik aan de knoppen zit,zit Thea voorop met de fotocamera. Het is echt een fantastische tocht door de stad,je kijkt je ogen uit. In de stad krijgen we nog een sluis en maken vast aan het wachtsteiger. Wat we dan meemaken,is dat alle rondvaartboten hier keren. Dan zie je pas hoeveel van die dingen van allerlij pluimages hier varen. Wanneer we de sluis in kunnen geven ze ons wel keurig voorrang. In de sluis hebben we even tijd om de reeds klaargemaakte broodjes op te eten. Thea wordt daar bij geholpen door ontzettend brutale mussen die gewoon het brood uit haar handen eten. Het is inmiddels weer erg warm geworden dus besluiten we door te varen naar de Groser-Muggel-See om daar te ankeren en te kunnen zwemmen,Pufff. Vrijdag morgen varen we naar Köpenick,we zijn die hitte even helemaal zat. We vinden een haven waar bomen op het terrein staan en pikken de laatste vrije box in. We liggen met de kont aan de buitenkant,dus kunnen hier ook zwemmen. We zitten al gauw op onze stoelen onder de bomen,heeeerlijk. We houden het hier wel een paar dagen uit. Vrijdagnacht flink onweer gehad maar geen wind. Toch lekker afgekoeld. We blijven daar zaterdag ook nog en slaan weer voorraad in bij de Lidl,die hier 100 mtr.vandaan is. Vandaag zijn we door een wonderschoon stuk gevaren wat het Neu Venedig word genoemd. Prachtige smalle waterjes met allerlei zomerhuisjes en even zo prachtige tuintjes. En allen bezet want het is tenslotte wochenende. We liggen nu achter ons anker op de Stienitz-See in prachtig helder water. Wat is het hier toch overal prachtig. Wij genieten volop en waarderen het dat we dit mogen beleven.

Oranienburg.

We liggen al een paar dagen in een klein jachthaventje aan de Lehnitz-see,een gedeelte van het Oder-Havel-kanaal wat naar Berlijn voert. Jullie begrijpen al dat we de Werbellinsee ook weer achter ons gelaten hebben. Ja want als Thea mis gaat grijpen in de provisiekast is het noodzaak om de werkelijk bewoonde wereld op te zoeken. Het haventje ligt aan ruim water bij de stad Oranienburg waar van oorsprong onze oranje familie vandaan komt. We liggen op de uiterst hoek van de haven en kunnen zoals iedereen hier hier heerlijk zwemmen. En dat is wel nodig ook want het is nog steeds heet. Gisteravond flink wat onweer op afstand,maar voor ons was niet gereserveerd. De nacht ervoor hebben we de matrassen de kuip ingesleept en heerlijk buiten geslapen. En afgelopen nacht niet,toen hebben we in de kajuit gepit omdat de kans op een bui nog altijd bestond. Vanmorgen om 7 uur de beddenboel weer aan kant en hup het water in. Wat zo heerlijk is aan de badecultuur hier,is dat bijna iedereen hier zonder uniform over z`n boot rond stapt en ook zo te water gaat,heerlijk wat een ontspannen gebeuren. Het is nog bewolkt en 25 gr.dus toch lekker afgekoeld. Goed weer om wat te gaan ondernemen,dus de fietsen worden weer uitgevouwen. Als eerste gaan we ontbijten bij de bakker in de supermarkt,een uitgebreid ontbijt voor maar 2.99 euro. Daarna krossen we door heel Oranienburg en bekijken het slot en de tuinen. We doen een aangekleed bakkie op een terras van cafè Louise,vernoemd naar Louise Henriette von Oranien-Nassau. Hierna fietsen we naar voormalig kamp Sachsenhausen dat de SS hier al in 1936 opgebouwd heeft. Onvoorstelbaar dat toen de plannen al op tafel lagen voor wat er daar jaren heeft plaatsgevonden. Het is afschuwelijk om hier rond te kijken en er bij stil te staan. Gelukkig is Duitsland hier natuurlijk ook van bewust en er komen hier hèèl veel bezoekers en in het bijzonder de jeugd die hiervan bewust gemaakt word dat dit nooit meer mag gebeuren. We zagen grote groepen kinderen die met de trein hierheen komen en onder begeleiding van een gids geinformeerd worden. Ook kun je hier als individu een oorschelp meekrijgen om op deze manier rondgeleid te worden. Heel indrukwekkend als je ziet hoe groot zo`n kamp is en hoort dat hier ook nog eens duizende SSers waren ondergebracht om het kamp heen. Het blijft voor ons onvoorstelbaar waartoe de mens in staat is. We zijn weer terug op de boot voor de bammetjes en weer even lekker zwemmen,het is toch al weer 30 gr. en morgen?? 37 gr.
Nou wel weer genoeg gekletst voor vandaag.

De kleur van glas.

Ik schrijf hier over 9 en 10 juli. Vrijdag hebben we met een dag oponthoud vanwege een gestremde sluis het anker weer binnen gehaald en willen weer een stukje richting Berlijn. In de tweede sluis maak ik een praatje met de Duitse buurman en hebben het natuurlijk over de warmte en dat het eigenlijk veel te warm is om in of nabij de stad te liggen. Wij hebben de tijd en krijg daarom de tip om dan naar de Werbellinsee te gaan. Glashelder water en prima te ankeren. Goed,we wijken opnieuw van de doorgaande route af en varen via het Oder-Havel-kanaal richting Polen. Maar zo`n 35 km. voor de Poolse grens gaan we bakboord uit het 5 km.lange Werbellin-kanaaltje in. Het is heel smal en heeft 2 zelfbedienings sluisjes van 3 meter rijzing elk. Wat direkt opvalt is het kraakheldere water wat doet denken aan de oude schoolplaten van Jetses. Je ziet de bodem,de waterplanten,de vissen zwemmen alsof we hier met de boot zweven. Wanneer we op het meer komen dat 12 km. lang is zoeken we een ankerplekje onder de bomen en laten het anker zakken. De ankerketting is wel 5 meter te volgen,geweldig. Dat het meer zo helder is komt doordat het gevoed wordt door bronnen. Op sommige plaatsen is het hier meer dan 50 meter diep,maar op plekken waar het 3 mtr. diep is schrik je je rot omdat je denkt vast te varen,maar een blik op de dieptemeter verteld anders. We zwemmen in dit glasheldere water en je ziet je voeten onder water net zo duidelijk als op het droge. Zaterdag varen we naar Altenhof,een klein grijs plekje op de kaart,om de nodige inkopen te doen voor het weekend. We zoeken een plek om af te meren en het eerste jachthaventje varen we bij het invaren al vast. De marina,wat ze hier marina noemen is alleen geschikt voor kleine bootjes. We vragen waar we vast kunnen maken om inkopen te kunnen doen. Ja,daar bij de visserij. Dat blijkt een visrestaurant te zijn waar Thea op haar allervriendelijkst aan de uitbater vraagt of we even mogen aanleggen om inkaufen te doen,en ja hoor hij pakt zelfs de landvasten aan. En zo liggen we aan het terras met nog 20 cm. water onder de kiel. We gaan tussen de terrasstoelen door naar het zandpad en vragen aan een voorbijganger waar we inkopen kunnen doen. Zijn blik verraad al iets van dat inkopen wel een erg groot woord is. Maar goed,die kant op en dan omhoog tot aan het woud en daar is een kleine winkel. Het is al weer snikheet en als we het in drie delen bestaande winkeltje stappen voelen we dat het nog heter kan. De winkelmoeder heeft het er erg moeilijk mee en hoopt dat het gauw minder wordt. Thea kijkt eens op haar boodschappen briefje en heeft al gauw door dat de grootste helft niet afgestreept gaat worden. We plunderen de hele zuivelafdeling leeg en pikken gelijk het enige pak ijsthee mee uit de koeling. En van de broodvoorraad blijft voor de plaatselijke bevolking ook erg weinig over. De meneer die na ons is binnengekomen grijpt gelijk al mis. Groente en fruit? Nee begint ik al helemaal niet aan met die hitte. Nou dan zijn we gauw klaar en ze rekent even snel uit haar hoofd uit wat we mogen betalen. Snel weer terug naar de boot voor we overvallen worden en gauw het water op. Terug naar ons ankerplekje waar we met 3 ankers de boot zo kunnen manouvreren dat we uit de zon liggen en dan snel het water in om af te koelen. Nou dat zijn zo maar weer even wat belevenissen van op en rond ons schip.

Met de vouwfietsen over Duitse fietspaden.

Een dagje minder warm geeft ons de kans om de stalen rossen van stal te halen. Dat is in ons geval,vanonder de kuipvloer. We zijn in het stadje Lychen en liggen in een jachthaventje met 6 ligplaatsen. We hebben bij de Duitse VVV een boekje gekregen met 5 fietsroutes. We kiezen er een uit van 26 km.,moet kunnen toch. Nou de eerst 10 km. gaat als een fluitje. We komen langs een vervallen en verpauperd voormalig Heilstaten Hohenlychen. Gebouwd in 1902 en waar in de Oude Duitse tijd door beroemde professoren veel gedaan werd tegen tuberculose. In de tweede wereldoorlog werd het ingezet als militair hospitaal. Daarna is er niets meer mee gedaan,en zo staat het er als zovele gebouwen gewoon te vergaan. We fietsen verder boven een meer langs dwars door het woud over een nieuw aangelegd geasvalteerd fietspad. Lang leve de opbouw! Mààr,te vroeg gejuicht. We komen vervolgens op een oude postweg [zandweg] en besluiten in een vakwerk wachthuisje eerst maar de lunch te gebruiken. Wanneer we weer op het zadel zitten worden we letterlijk en figuurlijk het bos ingestuurd. Hele stukken mul zand,karresporen en onbegaanbare stukken die geen naam mogen hebben. Dus dat wordt hele stukken lopen,en dat op onze slippers. We komen bij een meertje en de badhandoek komt al bijna vanzelf uit de fietstas. Maar nee,de oever en het eerste stuk het water in is erg drassig,dus de tegensputterende handdoek weer terug in de tas gepropt en na even wat gedronken te hebben maar weer verder worstelen. We komen door een gehucht dat helemaal van de buitenwereld is afgesloten,op een zandpad na dan. We spreken een 86 jarige man die de begraafplaats bijhoud,en vraagt hoe wij hier gekomen zijn. Nou op deze fietsjes. En waar willen jullie nu naartoe? Naar via dat pad naar Lychen. Nou het gezicht van de man spreekt boekdelen. Toen dat pad werd aangelegt waren opeens de centen op en wordt ook niet meer gebruikt. Hij kijkt nog eens naar onze fietsjes met die kleine wieltjes,krabt nog eens op z`n kop en gaat weer door met schoffelen. Nou ja,terug is ook geen optie dus maar weer verder. Het wordt 90% lopen dus. We kruisen nà kilometers woud een pad van brokkelige beton platen en volgens de kaart komt dat in Lychen uit. Ik noem even het woord WOUD,en wij maar denken dat we in Nederland bos hebben met onze Veluwe,nou die hele Veluwe is hier als een speld in een hooiberg. Goed,na een hoop gehobbel komen we weer in Lychen uit en hebben wel een sorbet verdiend vinden we. Nou treft het dat hier een heus ijscafè is. Voor 4.50 euro heb je hier een sorbet waar je in Nederland het dubbele voor neerteld. Ernaast is een Vietnamees restaurant waar we sávonds gaan eten. Ook hier weer,voor een habbekrats. Twee borden vol heerlijk eten met een drankje erbij voor 10.40 euro. Ik schrijf dit over de dag dat Nederland tegen Uruquay moet voetballen en we van de havenmeester een kroeg toegewezen hebben gekregen waar we kunnen gaan kijken. Nou,wij bij de Vietnamees vandaan erheen en gevraagt of we hier voetbal kunnen kijken. O,ous Holland,maar nachturlich. We werden naar een achteraf zaaltje geleid en de beàmer werd ingeschakeld en zo zaten we al gauw met een biertje voor een scherm van 3 meter breed naar de wedstrijd te kijken. Nog even kwamen er een paar Duitsers bij zitten maar waren al weer gouw vertrokken. Het bier werd automatisch aangevuld en zo kwamen we om kwart over tien lichtelijk aangeschoten en met een goeie uitslag,3-2 weer op straat.Wat een dag....

Nòg steeds èrg warm net als bij jullie.

Eerst nog maar even wat info over dit prachtige gebied. Vanaf dat we de Elbe achter ons gelaten hebben volgden we de Elde-Muritz-wasserstrasse en zijn middels 17 sluisjes 49 mtr.omhoog gegaan waar we in het grote merengebied kwamen. Dit gebied heet Mecklenburg-Oberseen[bovenzeeèn].De totale oppervlakte van deze meren is 210km2.Het grootste meer heet"Die Muritz"en is 117km2 groot,28km.lang en 14km. breed. Dat hebben wij donderdag 1 juli overgevaren in een totale blakte,wat een makkie. Vanaf daar gaan we weer naar beneden door 13 sluisjes tot Berlijn. Dit stuk hangt aan elkaar van kleine meren en is van een adembenemende schoonheid met een afwisseling in natuur die overweldigend is. En dan het water,zò blauw en helder èn in ons geval zò warm,daar kan geen subtropisch zwemparadijs tegenop. Wat denk je van een watertemperatuur van 28 graden? Niet helemaal je van het,want je frist er nauwelijks van op en het kleine windje dat er over waait werkt ook niet meer verkoelend.We overleven het wel hoor,gewoon rustig aan doen. s`Morgens om 7 uur op,zwemmen ontbijten en varen naar de eerst volgende sluis.Die beginnen om 8 uur en we hebben al 3 maal die schutting voor ons alleen gehad. Dan soms doorvaren naar sluis 2 om die ook nog mee te pakken. Daarna komt de vaart los en kunnen er wachttijden ontstaan van wel enkele uren. Wij zoeken daarna een ankerplekkie om de rest van de dag te genieten van het uitzicht,zwemmen,wat lezen en `n tukkie doen. En dat alles onder de zonnekleedjes. Tegen de avond zoeken we dan een plek onder de bomen om wat afkoeling te krijgen. Nou,en zo rijgen de dagen zich aaneen. Maar gelukkig word het morgen wat minder warm. Dit was mijn verhaaltje,nu Thea nog `n stukje,want die schrijft over hèèl andere dingen.
Natuurlijk leven we ook mee met de prestaties van de Nederlandse en Duitse voetballers,jl zaterdagmiddag was ondanks de warmte de plas uitgestorven en toen ze met 4-0 hadden gewonnen, voelen ze zich al de wereldkampioen en noemden ze zich op de radio al de keizer van het voetbalveld. Maar ze komen de Nederlanders eerst nog tegen ( hopelijk).
Toen we gisteren een plek onder de bomen in de schaduw zagen en de kop rustig op het zand lieten lopen stonden we bijna in de tent van een kano-er die daar een rustig plekje dacht te hebbben gevonden ;-). Er varen hier heel veel kano`s rond, je kunt prachtige meerdaagse tochten maken en er zijn ontelbare kleine campings midden in de natuur.
vandaag zijn we in Ravensbruck geweest, nu ingericht als officiele gedenktekens zodat we niet vergeten. Het kamp waar 132.000 vrouwen en meisjes gevangen hebben gezeten en daar zijn er 92.000 vermoord. Indrukwekkend om daar rond te lopen en te beseffen hoe goed we het nu hebben.
Nu is het na een avondbui lekker opgefrist en we liggen prachtig met uitzcht op het meer.

Warme dagen

Na Ton zijn verhaal is het mijn beurt om een stukje te schrijven. We lagen toen lekker achter het anker op de Plauer See, maar de volgende ochtend zat de boo onder de dooie eendagsmuggen. Vies... het enige wat hielp was de klokpomp aan en dan is het ook weer snel schoon. Een water ballet met die warmte is ook geen straf. Er is weinig wind en het is zoals de vooruitzichten beloofde zeer warm, dus de zonnetent opgetuigd en we doen niets meer dan zwemmen, lezen en slapen. Tegen de avond verhuizen we naar Petersdorfer See iets verder en gaan daar weer voor anker. De volgende dag moeten we nodig tanken en ja als dat dan bij de eerste pomp is na Hamburg kunnen jullie je voostellen dat de prijs ernaar is, ze doen er gewoon 15 eurocent bovenop! Daarna varen we naar de Malchower See, daar is denk de enigie brug waar je doorvaart betaald, het motief is dat je bijdraagt aan het onderhoud. Deze brug gaat 1 keer per uur open en we zijn ruim een half uur te vroeg. Ton zet mij aan de kant om boodschappen te doen en zal mij na de brug weer oppikken. Boodschappen doen lukt alleen is het ver lopen over de Oostduitse keienstraten met een tas en volle rugzak waar onderanderen een grote watermeloen in zit. Ik kom bij de brug enzie de boten doorvaren en verwacht dat Ton er al door is, maarnee hij toetert en ligt nog aan deze kanten maant mij tot spoed! Stel je voor, over die keien op mijn slippertjes en volle tassen in sukkeldraf... ik haal het zonder te vallen en we zijn de laatste die door de brug varen. Achteraf goed, want aan de andere kant kon je nergens op en af stappen. Wij op de Fleessensee weer achter het anker en weer zwemmen, lezen enzo. We zien een visarend die een vis vangt, hij duikt in het water en komt met de vis in zijn klauwen boven en vliegt weg. Ton heeft foto`s gemaakt. Het is 34 graden uit en 41 graden in de zon en het water inmiddels 23 graden. Wij vinden dit wel een beetje te warm en de admosfeer ook. Tegen 7 uur zien we lucht in het westen heel donker worden en de berichten hebben het over onweer en windstoten tot kracht 10. We gaan anker op en zoeken een goed heenkomen in een nagelnieuwe jachthaven net 3 weken in gebruik waar we prima liggen en de wind en regen die later komt over ons heen laten komen. Het koelt lekker af, goed voor de nachtrust.
Vandaag zijn we hier gebleven,de was gedaan in de spiksplinter nieuwe wasmachine en schoon schip gemaakt. Ton is naar Malchow geweest op de fiets over de niet zo beste weg met grote gaten, het is hier nog niet echt een fietsland. Door de noordwesten wind is het vandaag prima uit te houden onder de zonnetent. Morgen banjeren we weer verder.